enflasyonemeklilikiyi partiötvdövizakpchpmhp
DOLAR
16,5461
EURO
17,5096
ALTIN
970,63
BIST
2.540,71
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Hafif Yağmurlu
25°C
İstanbul
25°C
Hafif Yağmurlu
Salı Parçalı Bulutlu
25°C
Çarşamba Az Bulutlu
26°C
Perşembe Az Bulutlu
27°C
Cuma Parçalı Bulutlu
27°C

İzmirli çiftçi Meliha Yılmaz: Artık zarar etmiyoruz; zira battık

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun İzmir’de katıldığı toplantıda konuşan çiftçi Meliha Yılmaz, “Artık zarar etmiyoruz ki. Zira battık …

17.06.2022 18:20
0
A+
A-

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun İzmir’de katıldığı toplantıda konuşan çiftçi Meliha Yılmaz, “Artık zarar etmiyoruz ki. Zira battık. Batan hayvancılık zarar eder mi? Artık zarar yok” dedi.

CHP lideri Kılıçdaroğlu, bugün İzmir’in Ödemiş ilçesinde çiftçilerle bir araya geldi. Toplantıda çiftçiler de kürsüye çıkarak problemlerini anlattı. İzmirli çiftçi Fatma Doğan, 2007 yılında büyükbaş hayvancılığa başladığını ifade ederek şunları söyledi:

“Üç inekle hayvanımı başlattıktan sonra yükselmeye başladım, 40 ineğe kadar çıktım. Bugün gelinen nokta; düşüşe geçtim. Her ay beş inek satıp ineklerimin karnını doyurmak zorunda kaldım. (Eliyle boğazını göstererek) Artık buraya geldi. Son noktadayım. Liderim, elinden ne gelir? Bizim sesimizi nasıl Meclis’e taşırsan taşı. Artık dayanacak gücüm kalmadı. Ben, bir çekirdek aileyim. Bir oğlum var, üniversite mezunu, edebiyat öğretmeni. Türkiye genelinde 450 öğretmen alıyor, bu kısımda. 100 üzerinden 100 puan alsa atanması mümkün değil. Toprağımda çalışmak, hayvanımı büyütmek zorundayım. Artık nasıl yaparım bilemiyorum. Her gün gelen artırımlardan psikolojim bile bozulmak üzere. Kâfi artık, kâfi. Nasıl insanlarımız koyun gibi oldu da sesini duyurmuyorlar? Nasıl insanlarımız bu noktaya geldi?  

“Artık dayanacak gücümüz de kalmadı”

Her gün zam. Gübreye, mazota zam. Zam, zam, zam. Biz iyi kötü… Ben, 57 yaşındayım, bir şekilde hayatımı sürdürebilirim. Genç kuşaklarımız ne yapsın? Onların gününü karartmaya ne hakkımız var bizim? Genç jenerasyonların önü açılmasın mı, onlar iş, ekmek sahibi olmasın mı? Saman; şu balyayı inek bir günde yer, bir günde. Gelen konuğuma 10 kilo, beş kilo süt kokuyordum. Değil gelen konuğuma süt koymak, kendi karnımı zor doyuruyorum. Ne olur yani?

Artık dayanacak gücümüz de kalmadı. Maddi ve manevi yıkıldık artık. Herkes sesini duyurmalı. Herkes korkuyor konuşmaktan. Niçin konuşuyoruz? Hakkımızı aramak suç mu? Ne vakitten beri hakkımızı aramak suç oldu? Herkes kendi gölgesinden korkar oldu. Korkmayacağız. Yetkili yerlere sesimizi duyurma vakti; birlik olma, dayanışma vakti. Birlik olalım, bir arada olalım, her yerden sesimizi duyuralım.

Bu bu türlü olmaz. Biz, bunu hak etmiyoruz. Biz, bu türlü yaşamayı hak etmiyoruz. Toprağımıza sahip çıkmalıyız. Üç türlü mahsul yetişir bir yılda topraklarımızda. Üç hasat kaldırabiliriz. Ben, bu yıl 20 dönüm toprağımın 10 dönümünü ekemedim. Ekemedim, boş yani. Niçin boş kalsın? Benim milletim, yetiştirsem, yese olmaz mı? Aslında bu herkesin sorunu. Herkese sesini duyurma vakti. Birlik birlikte olalım lütfen. Atatürk’ün dediği gibi köylü milletin efendisidir.

Her ay beş inek satıyorum. Damımı küçültmeye başladım. Sütün litresi 650 liraydı (kuruşu kastediyor), yemin çuvalı 20 liraydı, Herkes kazanıyordu. Kazanmadık dersek palavra olur yani. Allah’a şükür çocuklarımı ineklerimle okuttum. Bu noktaya o denli geldim.”

“Çocuğum şeker alamadan döndü”

Bir diğer çiftçi Baht Başaran ise her gün üretmek için uğraştığını lakin şimdi yokluk içinde olduğunu dile getirerek şöyle konuştu:

“21 yılık evliyim. 21 yıldan beri her gün çabalıyordum. Meskenime katkım olsun, çocuklarımın geleceği olsun. Bizim geçeğimiz kalmadı,çocuklarımızın geleceğini kurtarmak istiyoruz. Çocuklarımızın da gelece bitmek üzere. Ben, eken, biçen, yumurtasını kendi üreten… ‘Hadi oğlum şeker al gel’ dedim. O çocuk, o 20 lira ile geriye geldi. ‘Anne, şeker 25 lira olmuş’ dedi, şekerini almadan geri geldi.”

“Artık zarar etmiyoruz zira battık”

Çiftçi Hamiyet Esin, kendilerini en çok mazot fiyatlarının zorladığını ifade ederek, “İkincisi gübre, üçüncüsü elektrik. Kullandığımız zirai ilaçlar. O kadar farklı ki. Geçen sene 250 liraya aldığımız zirai ilacı bu sene 1,5 (bin 500’ü kastediyor) liraya alıyoruz. Onu da almak zorundayız. Almazsak eserimiz yetişmeyecek” dedi.

Çiftçi Meliha Yılmaz, süt ve et ürettiğini dile getirerek şunları söyledi:

“Sorarsanız; 95 liraya kesim, 120 liraya maliyet. Yem 380, süt 7,5. Elimize 7,5 geçmiyor. Masa başında oturanlar sütün fiyatını belirliyor. Niçin mi? Oturuyorlar, halkın içine girmiyorlar. Ne yapacağız? Artık zarar etmiyoruz ki. Zira battık. Batan hayvancılık zarar eder mi? Artık zarar yok. Evet, iki üniversite öğrencim var. Enerji mühendisliği okuyor oğlum. ama sorarsanız dış ülkede bulaşık yıkamaya razı.

Alın size beyin göçü. Göçsün gitsin; nerede ziraat, nerede hayvancılık? Nasıl mı başa çıkıyoruz? Kredi çektim. Her bankadan çektim. Kredi günü geliyor, süt alan ineğimi kestirip kredi ödüyorum. Artık kredi alamıyorum. Sonuç ne mi? Çok hoş bir formül. Samana senet, yeme senet, veterinere senet imzalıyorum. Senedin günü geldiği zaman ineğin altında buzağıyı alıp, o benim yavrumu kısma gönderiyorum. Elime ne mi geçiyor, bomboş.

Yarın çocuklarıma ne mi bırakacağım? Bana bir şey olursa senetler, borç bırakacağım. Geriden gelen kuşak yesin betonları. Aslında öteki bir tarım mümkün. Bunu dile getiriyoruz, dinleyen yok. Herkes gözünü kapamış, kulağını tıkamış. Haydi bakalım, buradan çıkınca kaç kişi söyleyecek bunu. Umudumuz 2023. Şayet 2023 yoksa biz yokuz. Hayvancılık öldü. Biz yokuz artık.

Anneyim, annelik misyonumu yapamıyorum. Çocuklarıma verdiğim yetmiyor. Çocuk, ‘Keşke ekonomi okusaydım’ diyor. Gönderdiğim parayı o denli bir değerlendiriyor ki ‘Anne bu ayın sonunu nasıl getirdim’ diyor. Üniversite öğrencisi bunu düşünür mü? Çok sağ olsunlar. Masa başında karar vermeye devam etsinler. Biz öldük, battık.”

“Hayvanlar benim çocuğum”

Çiftçi Songül Başkan, süt ve süt ürünleri mezunu olduğunu ve hayvancılığa yeni başladığını aktararak, “Başka yerlerde çok fazla çalıştım. İki çocuğum var, küçük. Onun ve kendi ülkem ismine ne yapabilirim dedim. En son kararı hayvancılıkta kıldık. Zira benim yaşadığım yer hoş, temiz ve yemyeşil. Bunu kıymetlendirmemiz gerekiyordu. Öncelikle büyükbaşın çok fazla değer verildiği yerde, risk alıp küçükbaşa girdim.

Gelişmiş ülkelerde en fazla küçükbaş destek görüyor. Ben de bunu göz önüne alarak küçükbaş hayvancılığa başladım. Bir miktar koyunumuz vardı, onlarla başladık. Yem maliyetleri, herkesin de dile getirdiği gibi mazot, elektrik bize yüktü. Bırakma kararı aldığım zaman, Tunç Başkan’a buradan teşekkür ederim, ‘başka bir tarım mümkün’ siyasetiyle bize yem katkısında bulundu. Bu, bize can suyu, nefes oldu.

Karar verdim, liderim bize bu kadar güveniyorken bizim de kendimize güvenmemiz gerekiyor. Ben de -buradan Bayındır’da bir fabrika açacağını bildirdiği zaman- dedim ki o zaman keçi işine de başlıyorum. 14 tane sağımlık keçi ve 14 tane de oğlak aldım. Şu anda sütümü verebileceğim hiçbir yer yok. ama ben, bununla da yılmadım, gittim eşim ile bir arada, eşimin dayanağı ile peynir yapmaya başladık, perakende olarak peynirimizi yapıp kedimize katkı sağlamaya. Hayvanlarımız çocuğumuz. Kendi çocuğumu nasıl seviyorsam hayvanlarımı da o denli seviyorum. Hayvanlar benim çocuğum. Onların da yemini bu şekilde halletmeye çalışıyorum.” diye konuştu.

ETİKETLER: , , , ,
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.